Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines
Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines is aangesloten bij de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers

Manilla Papegaaiamadine

MANILLA PAPEGAAI AMADINE, Erythrura viridifacies

Algemeen:

Nederlands: Manilla papegaaiamadine

Duits: Manila-Papageiamadine.

Engels: Green-faced Parrot-finch.

Frans: Pape á tête verte.

Komt alleen voor op het Filippijnse eiland Luzon, en op de eilanden Panay en Negros. Komen voor bij bosranden en open graslanden en savannes, meestal boven een hoogte van 1000 meter. : Voeden zich met gras- en bamboezaden. Poppen zijn doffer en meer grijsachtig groen van kleur. Speciaal in de buikkleur, de broek en de onderstaartdekveren. Er komen van de Manilla papegaaiamadine geen ondersoorten voor. De beschrijving in deze standaard dient gezien te worden als een soortbeschrijving.

Erfelijkheid en veerstructuur: Voor zover bekend komen van de Manilla papegaaiamadine geen mutaties voor.

Fysieke soortbeschrijving van de Manilla papegaaiamadine.

Formaat: Het formaat van de Manilla papegaaiamadine is 14 cm inclusief de verlengde middelste lancetvormig staartpennen. Deze verlengde staartpennen zijn niet zo lang als bij de Indische Nonpareil. De ideale Manilla papegaaiamadine is geen iele vogel en dient aan de in de soortomschrijving gegeven maat te voldoen. Het model dient te zijn aangepast aan het formaat van de Manilla papegaaiamadine.

Model: Hieronder wordt verstaan de onderlinge lichaamsverhoudingen, die ten opzichte van elkaar niet storend mogen werken. Het model van de Manilla papegaaiamadine is robuust. Door de verlengde middelste staartpennen wordt een wat slanke indruk gewekt.

Houding: De Manilla papegaaiamadine moet rustig op stok zitten. Het doorzakken van de poten is fout. De vleugels dienen strak langs het lichaam te worden gedragen en moeten sluiten op de stuit.

Poten: De poten moeten recht en stevig zijn, zonder verruwingen of vergroeiingen De tenen dienen de zitstok stevig te omklemmen De Manilla papegaaiamadine heeft aan elke poot vier tenen, waarvan 3 naar voren en 1 naar achteren zijn gericht. Aan elke teen zit een iets natuurlijk gekromde nagel. Ook de stand van de tenen en nagels moet in deze rubriek worden beoordeeld, evenals de reinheid van de poten.

Snavel: De snavelvorm mag geen afwijkingen vertonen en of verruwingen of vergroeiingen. Onder- en bovensnavel moeten goed op elkaar sluiten. De soort heeft een voor papegaaiamadines uitzonderlijk grote snave l

Bevedering: De bevedering dient gaaf en strak aaneengesloten te worden gedragen. Slijtage aan de veren en of vuile bevedering dient te worden bestraft.

Ringmaat: 2,5 mm.

Soortbeschrijving van de Manilla papegaaiamadine man en pop:

Kleur Kop ,keel en nek Egaal diep grasgroen

Borst, en buik, Egaal gras groen, op de buik met een wat gelige waas

Flank Egaal grasgroen

Rugdek/ mantel Egaal diep grasgroen

Vleugelpennen . Egaal diepgroen

Kleine vleugeldekveren en schouders Egaal diepgroen

Onder staartdek veren Bruin beige

Poten Hoornkleurig met grijze waas

Nagels Hoornkleurig met grijze waas

Snavel Zwart

Ogen /Pupil Zwartbruin/zwart

Tekening Staarttekening Diep rood

Tekening patroon van de Manilla papegaaiamadine:

De staarttekening. De staarttekening bestaat uit de bovenstaartdekveren, sluit aan op stuitkleur en vormt een geheel met de staatpennen. De staartpennen hebben bij de wildkleur een zwarte binnenvlag. De middelste staartpennen zijn eenkleurig. De kleur van deze tekening is bij de wildkleur rood

Keurtechnische aanwijzingen: Manilla papegaaiamadine  Voor zover bekend, is deze soort papegaaiamadines korte tijd in Europa ingevoerd maar zijn er waarschijnlijk geen exemplaren meer in aanwezig in Nederland. De beschrijving is opgesteld aan de hand van enkele wetenschappelijke beschrijvingen. Er is dan ook geen sprake van een standaardomschrijving, maar van een beschrijving van de soort, die gebruikt kan worden om de soort te herkennen. De in het rijksmuseum van natuurhistorie te Leiden onderzochte balgen lieten een nogal grote variatiebreedte zien in, zowel formaat, kleur als tekening. Indien de Manilla papegaaiamadine voor een keuring wordt aangeboden kan deze met enige soepelheid als natuurvogel beoordeeld worden. In dat geval is een melding aan de Technische Commissie Tropische vogels en Parkieten gewenst.