Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines
Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines is aangesloten bij de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers

Lombok Papegaaiamadine

LOMBOK PAPEGAAI AMADINE, Erythrura hyperythra intermedia

Algemeen:

Nederlands Lombok papegaaiamadine.

Duits: Lombok-Papageiamadine.

Engels: Lombok Parrot-finch.

Frans: Diamant à queue verte de Lombok.

Het verspreidingsgebeid is de Lombok en Flores en de kleine Soendaeilanden. Ze leven daar in de bergbossen op een hoogte tussen de 1000 en 3000 meter, aan deze bosranden en op de bamboevelden. Ze voeden zich met allerlei gras- en bamboezaden. Worden ook wel groenstaart papegaaiamadines genoemd. De Lombok papegaaiamadine is wat voller van model dan de Bamboe papegaaiamadine. Zowel de Bamboe- als de Lombok papegaaiamadine zijn over het algemeen gemakkelijker en beter in conditie te brengen dan de overige papegaaiamadines. Eveneens zijn deze beide soorten wat rustiger van aard, waardoor er wat strenger op de conditie mag worden gelet. Omdat er meerdere ondersoorten zijn worden alleen de uitersten, de Bamboe- en de Lombok papegaaiamadine gevraagd. Het is dan ook zaak om vooral de koptekening, maar ook de kleurdiepte, kritisch te bekijken, zonder uit het oog te verliezen, dat het hier toch nog steeds zuivere natuurc.q. conditievogels betreft.

Er worden zes ondersoorten beschreven, t.w.

E.h.hyperythra, (Bamboe papegaaiamadine)

E.h.microrhyncha,

E.h.intermedia, (Lombok papegaaiamadine).

E.h.malayana,

E.h.borneensis,

E.h.brunneiventris.

De verschillen beperken zich tot wat diepere of mattere tinten, zowel van de groene bovenzijde als de bruine onderzijde. Ook de hoeveelheid blauw op de bovenschedel is per ras minimaal verschillend. De ondersoort, intermedia, afkomstig van Lombok en Flores en de kleine Soendaeilanden is het felste van kleur en wordt hierna, als Lombok papegaaiamadine, apart beschreven.

Erfelijkheid en veerstructuur: Voor zover bekend zijn er bij de Bamboe- en Lombok papegaaiamadines nog geen mutaties opgetreden.

Fysieke standaard van de Bamboe- en Lombok papegaaiamadine.

Formaat: 10,5 cm.

De ideale Bamboe en Lombok papegaaiamadine is geen iele vogel en dient aan de in de standaard gegeven maat te voldoen. Het model dient te zijn aangepast aan het formaat van de papegaaiamadine. De middelste twee staartpennen zijn bij de man iets verlengd en gepunt en bij de pop zijn deze minimaal verlengd en gepunt.

Model: Hieronder wordt verstaan de onderlinge lichaamsverhoudingen, die ten opzichte van elkaar niet storend mogen werken. Fouten in het model zijn: puntige of bolle borst, uitgezakt onderlijf of een afwijkende ruglijn. Ook het model van de schedel moet in deze rubriek worden beoordeeld. Omdat de Bamboe- en Lombok papegaaiamadines cultuurvogels zijn, dient streng te worden beoordeeld in rubriek 1 bij formaat, model en houding Door de relatief korte staart, is de Bamboe- en Lombok papegaaiamadine kort, maar robuust van model. Echter niet geblokt. Mede door de lange kegelvormige snavel, wordt een enigszins slanke indruk gewekt.

Houding: De Bamboe en Lombok papegaaiamadine moeten rustig op stok zitten. Het doorzakken van de poten is fout. De vleugels dienen strak langs het lichaam te worden gedragen en moeten sluiten op de stuit.

Poten: De poten moeten recht en stevig zijn, zonder verruwingen of vergroeiingen De tenen dienen de zitstok stevig te omklemmen Een Bamboe- en Lombok papegaaiamadine heeft aan elke poot vier tenen, waarvan 3 naar voren en 1 naar achteren zijn gericht. Aan elke teen zit een iets natuurlijk gekromde nagel. Ook de stand van de tenen en nagels moet in deze rubriek worden beoordeeld, evenals de reinheid van de poten.

Snavel: De snavel mag geen afwijkingen vertonen en of verruwingen of vergroeiingen. Onder- en bovensnavel moeten goed op elkaar sluiten.

Bevedering: De bevedering dient gaaf en strak aaneengesloten te worden gedragen. Slijtage aan de veren en of vuile bevedering dient te worden bestraft.

Ringmaat: 2,7 mm

Kleurstandaard van de Lombok papegaaiamadine man:

Kleur: Boven schedel en nek: Grasgroen

Wangen en keel: Intensief kaneelbruin.

Borst en buik: Intensief warm kaneelbruin.

Flank: Groen.

Rugdek/ mantel: Glanzend grasgroen.

Stuit: Helder grasgroen, met okergele waas.

Vleugelpennen: Bruinzwart met groene buitenvlag.

Kleine vleugeldekveren en schouders: Egaal grasgroen.

Staart boven zijde: Zwartbruin.

Staartpennen: Zwart , met groene buitenvlag. De middelste 2 pennen tonen een glanzend okergele waas.

Bovenstaartdekveren: Groen, met enigszins okergele waas.

Onder staartdek veren: Diep crème.

Poten: Vleeskleurig.

Nagels: Hoornkleurig.

Snavel: Zwart.

Ogen /Pupil: Zwartbruin/zwart.

Tekeningkleur:

Teugel: Kaneelbruin.

Voorhoofdsband: Zwart, met daar achter een grijzige diep blauwe band.

Tekenings patroon van de Lombokpapaegaaiamaedine:

Voorhoofdsband: De voorhoofdsband wordt gevormd door de bevedering die aansluit aan de bovensnavel. Bij de wildkleur is deze bevedering zwart en gaat dan over in een diepblauwe kleur met grijze waas. De voorhoofdsband loopt tot een lijn op de bovenschedel ter hoogte van de ogen. Bij de pop mist het zwarte deel en is de diepblauwe kleur met grijze waas veel minder uitgebreid.

Kleurscheiding van onder- en bovenlichaam: De kleurscheiding van het bovenlichaam en het onderlichaam loopt van af de teugel boven het oog langs. En vervolgens in een bocht langs de wangen en voor de vleugelbochten langs, om aan te sluiten op de buikzijde van de flanken. Ten slotte sluit de kleurscheiding op de stuit en bovenstaartdekveren. Bij de wildvorm man is de dit een kleurscheiding tussen grasgroen en kaneelbruin. Bij de pop is het groen in plaats van grasgroen

Keurtechnische aanwijzingen: Lombok papegaaiamadine man en pop: Wildkleur Lombok papegaaiamadine Algemeen: Ook de Lombok papegaaiamadine is over het algemeen gemakkelijker gaver te brengen dan de overige papegaaiamadines. Eveneens is deze ondersoort rustiger van aard, waardoor er wat strenger op de conditie mag worden gelet. Daar er Lombok papegaaiamadines van verschillende herkomst worden geïmporteerd, zijn er verschillende ondersoorten in Nederland aanwezig. Alleen de beide uitersten, de Bamboe- en de Lombok papegaaiamadine worden gevraagd. Het is dan ook juist vooral de koptekening, maar ook de kleurdiepte daarvan, kritisch te bekijken, zonder uit het oog te verliezen, dat het hier toch nog steeds zuivere natuur- c.q. conditievogels betreft. Tot slot kan opgemerkt worden, dat de Lombok papegaaiamadine wat voller van model is dan de Bamboe papegaaiamadine. Het is de vraag of de Lombok papegaaiamadine in Europa nog in avicultuur gehouden wordt. Wordt een Lombok papegaaiamadine voor een keurkeuring aangeboden dan wordt u gevraagd dit te melden aan de Technische Commissie tropen en parkieten van de NBvV. Kleur: De kleur moet helder en regelmatig zijn, van de juiste kleurdiepte en kleurregelmaat. Het betreft hier de juiste standaard kleur. Tekening: De kop-, en lichaamstekening moet, voor zover omschreven, voldoen aan de in de standaard gestelde eisen. Over het algemeen kan worden gesteld, dat de tekening duidelijk en scherp dient te zijn en duidelijk omlijnd. Uiteraard is symmetrie een eerste vereiste.