Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines
Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines is aangesloten bij de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers

Peales Papegaai Amadine

PEALES PAPEGAAI AMADINE, Erythrura peali (Kortstaart papagaaiamadine)

Algemeen:

Nederlands: Kortstaart papegaaiamadine

Duits: Peales-Papageiamadine.

Engels: Peale's Parrot-finch.

Frans: Diamant de Peale.

Komt voor op de Fiji-eilanden, Kandavu, Vitu Levu, Vanua Levu en Taveuni. Leven op open plaatsen en langs bosranden. Voeden zich met zaden en insecten en foerageren ook op rijstvelden. De pop is doffer groen, heeft minder blauw op de borst en het rood op de kop is matter. Er worden geen ondersoorten beschreven. 2: Erfelijkheid en veerstructuur: Voor de veerstructuur van de Kortstraat papegaaiamadine wordt verwezen naar de mutatiestandaard voor de Erythrura soorten.

Bij de kortstaart papegaaiamadine kent men de volgende mutaties:

• BLAUWKOP: Vanuit het wild is een "variant" bekend met een blauw in plaats van een rood masker. Deze mutant van kortstaart papegaaiamadine is in (zeer) kleine aantallen in Europa ingevoerd. Alle vogels met blauwe maskers blijken poppen te zijn, zodat een recessief geslachtsgebonden vererving waarschijnlijk is. De maskerkleur is blauw, als de kleur van het masker van de driekleur papegaaiamadine. De meer zwarte keel tekent hier duidelijk tegen af. Omdat het aannemelijk is dat de blauwkop kortstaart papegaaiamadine niet meer in avicultuur aanwezig is, is verdere beschrijving in deze standaard niet aan de orde.

• Aqua (zeegroen): Vanuit de kweek met de kortstaart papegaaiamadine zijn enkele vogels bekend met een gereduceerd carotenoïdebezit. Hierdoor zijn zeegroene vogels ontstaan, met een zeegroene lichaamskleur en een meer rozeoranje kop- en staartkleur. De kleur is wat groener dan we van de zeegroene roodkop papegaaiamadine kennen. De kweek van deze vogels is niet erg voorspoedig. Het is onbekend of deze mutatie nog bestaat. In de standaard is een herkenningsbeschrijving opgenomen.

• BLAUW: In de collectie van het Museum voor Natuurlijke Historie in Leiden is een balg aanwezig van een blauwe kortstaart papegaaiamadine. Deze balg is in de negentiende eeuw verzameld vanuit de natuur. Een bewijs dat ook deze mutatie mogelijk is en mogelijk nog steeds als splitfactor in de populatie verborgen zit. De lichaamskleur van deze vogel was duidelijk blauw. Het staartdek van deze vogel was crème-achtig, evenals de maskerkleur. De blauw mutatie is niet verder in deze standaard uitgewerkt.

Fysieke standaard van de Kortstaart papegaaiamadine.

Formaat: 10 cm.

De ideale kortstaart papegaaiamadine is geen iele vogel en dient aan de in de standaard gegeven maat te voldoen. Het model dient te zijn aangepast aan het formaat van de papegaaiamadine. De middelste twee pennen van de staart zijn minimaal verlengd en gepunt.

Model: Hieronder wordt verstaan de onderlinge lichaamsverhoudingen, die ten opzichte van elkaar niet storend mogen werken. Het model van de kortstaart papegaaiamadine is gedrongen, hetgeen door de korte staart wordt geaccentueerd. Doorgaans in de nek iets geknikt. Omdat de kortstaart papegaaiamadine cultuurvogels zijn is de beoordeling ook op basis van deze keurrichtlijnen.

Houding: De kortstaart papegaaiamadine moet rustig op stok zitten. Het doorzakken van de poten is fout. De vleugels dienen strak langs het lichaam te worden gedragen en moeten sluiten op de stuit.

Poten: De poten moeten recht en stevig zijn, zonder verruwingen of vergroeiingen De tenen dienen de zitstok stevig te omklemmen De kortstaart papegaaiamadine heeft aan elke poot vier tenen, waarvan 3 naar voren en 1 naar achteren zijn gericht. Aan elke teen zit een iets natuurlijk gekromde nagel. Ook de stand van de tenen en nagels moet in deze rubriek worden beoordeeld, evenals de reinheid van de poten.

Snavel: De snavelvorm mag geen afwijkingen vertonen en of verruwingen of vergroeiingen. Onder- en bovensnavel moeten goed op elkaar sluiten.

Bevedering: De bevedering dient gaaf en strak aaneengesloten te worden gedragen. Slijtage aan de veren en of vuile bevedering dient te worden bestraft.

Ringmaat: 2,7 mm.

Kleurstandaard van de Peales papegaaiamadine man en pop:

Kleurstandaard van de Peales papegaaiamadine man en pop:

Kleurslag Wildkleur:

Nek Diep grasgroen

Borst en buik Blauw overgaand in diep grasgroen

Flank en buik Diep grasgroen

Rugdek en mantel Diep grasgroen

Vleugelpennen . Egaal grasgroen

Kleine vleugeldekveren Diep grasgroen

Onderstaartdekveren Grasgroen

Poten Donker hoornkleurig met een grijze waas

Nagels Donker hoornkleurig met een grijze waas

Snavel Zwart

Ogen /Pupil Zwartbruin/zwart

Tekeningkleur:

Koptekening Rood

Teugel Zwart

Keeltekening Blauwzwart

Stuit- en staarttekening Rood

Tekening patroon van de Korststaart papegaaiamadine:

De koptekening: De koptekening van de peales papegaaiamadine sluit tegen de bovensnavel aan en loopt op de schedel door tot ruim achter in de nek om dan met een ruime boog terug aan te sluiten op de ondersnavel Bij de wildkleur man is de koptekening rood.. De kleurscheiding dient scherp te zijn en niet onderbroken. De teugel De teugel loopt tussen de snavel en de voorkant van het oog. Bij de wildkleur is de teugel zwart.

De keeltekening: Vanuit de ondersnavel begint de keeltekening deze keeltekening gaat langzaam over in de borstkleur en komt niet dieper dan de koptekening. Bij de wildkleur is deze tekening blauwzwart en is bij de man meer uitgebreider dan bij de pop.

De stuit en staarttekening. De stuittekening sluit aan op de rugdekkleur en vormt een geheel met de staartpennen. De staartpennen hebben bij de wildkleur een zwarte binnenvlag. De middelste staartpennen zijn eenkleurig. De kleur van deze tekening is bij de wildkleur rood .

Keurtechnische aanwijzingen: Peales papegaaiamadine man en pop:

Wildkleur

Algemeen: Ondanks het kleine formaat, dient de peales papegaaiamadine een robuust model te tonen. Voor deze soort is het tonen van een knik in de nek normaal en mag niet als fout worden aangemerkt.

Tekening: De aftekening van het rode masker dient strak te zijn. De duidelijke en helder blauwe borstvlek mag niet te klein zijn en dient geleidelijk over te vloeien in de groene halszijden, flanken en buik.

Kleur: De groene kleur veervelden dienen egaal grasgroen te zijn. Een vlekkerig grasgroene kleur dient beoordeeld te worden in de rubriek kleur.

Aqua (Zeegroen)

Algemeen: Ondanks het kleine formaat, dient de peales papegaaiamadine een robuust model te tonen. Voor deze soort is het tonen van een knik in de nek normaal en mag niet als fout worden aangemerkt.

Tekening: De aftekening van het oranjerode masker dient strak te zijn. De duidelijke en helder blauwe borstvlek mag niet te klein zijn en dient geleidelijk over te vloeien in de zeegroene halszijden, flanken en buik.

Kleur: De zeegroene kleur veervelden dienen egaal groen met blauwe waas te zijn. Een vlekkerig zeegroene kleur dient beoordeeld te worden in de rubriek kleur

© Henk de Vos

© Foto van S. Flapper

© Foto van S. Flapper

© Foto van S. Flapper

 © Henk Linschoten