Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines
Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines Speciaalclub Australische Prachtvinken & Papegaai Amadines is aangesloten bij de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers

Roodkop Papegaai Amadine

ROODKOPPAPEGAAIAMADINE, Erythrura psittacea

Nederlands: Roodkoppapegaaiamadine

Duits: Rotköpfige-Papageiamadine.

Engels: Red headed Parrot-finch.

Frans: Diamant á tête rouge.

De roodkop papegaaiamadine komt alleen voor in Nieuw-Caledonië. Ze leven vooral in het struikgewas van bosranden, plantages en parken. Het hoofdvoedsel bestaat uit gras- en onkruidzaden. Er zijn geen ondersoorten van de roodkop papegaaiamadine bekend. De pop is bijna gelijk aan de man, vaak alleen wat doffer en minder diep van kleur. Een methode om het geslacht te bepalen is door de aarsstreek van de vogels te bekijken. Mannen tonen soms namelijk rond de aarsstreek enkele rode veertjes, terwijl deze bij poppen ontbreken.

Erfelijkheid en veerstructuur: Voor de veerstructuur van de roodkoppapegaaiamadine wordt verwezen naar de mutatiestandaard voor de Erythrura soorten.

Bij de roodkoppapegaaiamadine kent men de volgende mutaties:

• Getekend groen en aqua : Van de bonte getekende roodkoppapegaaiamadine is nu standaard omschrijving gemaakt. De groene veervelden van de vleugelpennen dienen zo diep mogelijk en egaal groen te zijn. De gele veervelden dienen zo diep mogelijk egaal geel te zijn. Bij veel getekende roodkoppapegaaiamadinen zien we een tendens van het geheel geel worden van de lichaamsbevedering. Het lijkt het ons gewenst deze vogels met de nodige soepelheid te beoordelen, daar dit patroon redelijk vast te leggen lijkt te zijn. De weg naar een "getekende" ligt daarmee open en wordt met een "strenge" beoordeling vrijwel zeker geblokkeerd. De mutatie combinatie aqua (zeegroen) getekend kan een contrastrijke kleurslag zijn die indien voor keuring wordt aangeboden op basis van de algemene richtlijnen voor getekend bonte vogels kan worden gekeurd.

• Aqua (Zeegroen): De Aqua kleurslag is in het begin van de jaren zeventig ontstaan en is het gevolg van een gedeeltelijke reductie van het carotenoïde.

• Pastel: Begin jaren negentig van de vorige eeuw ontstond een mutatie, welke isabel werd genoemd. De kleur van deze vogel lijkt te ontstaan als gevolg van een eumelanine reductie. Wanneer echter de bevedering van deze vogels wordt onderzocht, blijkt de kleur te ontstaan, doordat de haakjes van de bevedering verdwijnen, waarmee ook een gedeelte van het eumelanine verdwijnt. Het behoeft aanbeveling te onderzoeken of het kweektechnisch mogelijk is het missen van haakjes uit te selecteren, maar wel de pastelkleur te handhaven. Is dit niet het geval, dan is de pastelmutatie als minder gewenst aan te merken.

• SL ino: De geslachtsgebonden recessieve mutatie is enige jaren geleden ontstaan en is het gevolg van reductie van het eumelanine. Het carotenoïde wordt nauwelijks aangetast.

Fysieke standaard van de Roodkoppapegaaiamadine.

Formaat: 13 cm. De ideale roodkoppapegaaiamadine is geen iele vogel en dient aan de in de standaard gegeven maat te voldoen. Het model dient te zijn aangepast aan het formaat van de roodkoppapegaaiamadine. De middelste twee staartpennen zijn bij de man iets verlengd en gepunt en bij de pop zijn deze minimaal verlengd en gepunt.

Model: Hieronder wordt verstaan de onderlinge lichaamsverhoudingen, die ten opzichte van elkaar niet storend mogen werken. Fouten in het model zijn: puntige of bolle borst, uitgezakt onderlijf of een afwijkende ruglijn. Ook het model van de schedel moet in deze rubriek worden beoordeeld. Omdat de roodkoppapegaaiamadines cultuurvogels zijn in een gevorderde vorm van domesticatie dienen deze streng te worden beoordeeld in rubriek 1 bij formaat, model en houding. Door de relatief korte staart, is de roodkoppapegaaiamadine kort, maar robuust van model. Er kan van een min of meer geblokt type gesproken worden. Door de taps toelopende staart, met de verlengde lancetvormige middelste staartpennen, oogt het model niet kort en gedrongen. Houding: De roodkoppapegaaiamadine moet rustig op stok zitten. Het doorzakken van de poten is fout. De vleugels dienen strak langs het lichaam te worden gedragen en moeten sluiten op de stuit.

Poten: De poten moeten recht en stevig zijn, zonder verruwingen of vergroeiingen De tenen dienen de zitstok stevig te omklemmen De roodkoppapegaaiamadine heeft aan elke poot vier tenen, waarvan 3 naar voren en 1 naar achteren zijn gericht. Aan elke teen zit een iets natuurlijk gekromde nagel. Ook de stand van de tenen en nagels moet in deze rubriek worden beoordeeld, evenals de reinheid van de poten.

Snavel: De snavelvorm mag geen afwijkingen vertonen en of verruwingen of vergroeiingen. Onder- en bovensnavel moeten goed op elkaar sluiten.

Bevedering: De bevedering dient gaaf en strak aaneengesloten te worden gedragen. Slijtage aan de veren en of vuile bevedering dient te worden bestraft. Als soort heeft de roodkop papegaaiamadine een iets lossere bevedering. Hier dient tijdens keuring rekening mee gehouden te worden.

Ringmaat: 2,7 mm.

Kleurstandaard van de Roodkoppapegaaiamadine man en pop:

Kleur

Nek Egaal grasgroen

Borst en buik: Egaal grasgroen

Flank Groen

Rugdek/ mantel Egaal grasgroen

Vleugelpennen . Egaal grasgroen

Kleine vleugeldekveren en schouders Egaal grasgroen

Onderstaartdekveren Mat grasgroen

Poten Donker hoornkleurig

Nagels Donker hoornkleurig

Snavel Zwart

Ogen /Pupil Donker bruin/zwart

Tekeningkleur

Teugel Zwart

Koptekening Rood

Stuit- en staart tekening. Rood

Keurtechnische aanwijzingen: Roodkoppapegaaiamadine man en pop:

Wildkleur Algemeen: De roodkoppapegaaiamadine kan soms onrustig zijn in de tentoonstellingskooi. De vogel dient dan ook goed gewend te zijn aan de kooi. Beschadigde bevedering is een ernstige fout en dient al gelang naar de ernst van de fout streng bestraft te worden. De roodkoppapegaaiamadine bezit wat langer verlengde staartpennen dan de driekleurpapegaaiamadine. Hierdoor lijkt de roodkoppapegaaiamadine iets slanker. De vorm van het lichaam is echter vrijwel gelijk. Tekening: Het masker dient zo helder en intens mogelijk van kleur te zijn. De kleurscheiding met de lichaamskleur dient regelmatig en scherp te zijn. Rafelige of onderbroken koptekening dient streng bestraft te worden in de rubriek tekening. Kleur: De lichaamskleur dient egaal grasgroen te zijn. Wanneer de haakjes van de veren van het rug- en vleugeldek beschadigd zijn zal de kleur van het rugdek grauw groen van kleur zijn. Dit moet streng beoordeeld worden.

Aqua (Zeegroen) Algemeen: De bij de wildkleur genoemde keurtechnische aanwijzingen gelden ook voor deze kleurslag. Bij deze mutatie moet gestreefd worden naar een regelmatige reductie van het carotenoïde kleurstoffen. Tekening: De aflijning van tekening is gelijk als bij de wildkleur. Kleur: Daarnaast is bij de aqua roodkoppapegaaiamadine de lichaamskleur soms niet egaal. Sommige veren zijn “groener” dan andere. Dit moet als fout worden aangemerkt. De kleur moet zo egaal mogelijk blauwgroen zijn.

SL ino (lutino) Algemeen: Voor de SL ino (lutino) gelden dezelfde fysieke eisen als die voor de wildkleur zijn gesteld. Het is belangrijk dat de bevedering van goede kwaliteit is en goed op het lichaam sluit anders is de kleur van het masker en het lichaam als snel vlekkerig. Tekening: De aftekening van de rode kop, met het verder gele lichaam, dient zo strak en scherp mogelijk te zijn. Vaak is deze aftekening enigszins onregelmatig. Hoewel dit moeilijk helemaal strak te brengen is, dient toch de voorkeur uit te gaan naar een zo strak mogelijke aftekening. Kleur: Ook de gele lichaamskleur verdient de nodige aandacht. Vooral tussen de poten wil deze nog wel eens vervagen.

Gele zwartoog Algemeen: Voor de gele zwartoog gelden dezelfde fysieke eisen als voor de wildkleur zijn gesteld. Het is belangrijk dat de bevedering van goede kwaliteit is en goed op het lichaam sluit anders is de kleur van het masker en het lichaam als snel vlekkerig Tekening: De aftekening van de rode kop, met het verder gele lichaam, dient zo strak en scherp mogelijk te zijn. Vaak is deze aftekening enigszins onregelmatig. Hoewel dit moeilijk helemaal strak te brengen is, dient toch de voorkeur uit te gaan naar een zo strak mogelijke aftekening. Kleur: Ook de gele lichaamskleur verdient de nodige aandacht. Vooral tussen de poten wil deze nog wel eens vervagen. De gele zwartoog wordt gekweekt d.m.v. selectie uit bonte vogels. Hierdoor worden er regelmatig enkele gepigmenteerde veertjes getoond. Voor een gele zwartoog is dit een duidelijke fout.

Pastel Algemeen: Voor de pastel gelden dezelfde fysieke eisen als voor de wildkleur zijn gesteld. Het is belangrijk dat de bevedering van goede kwaliteit en er niet overmatig veel haakjes zijn gereduceerd. Ook dienen de veren goed op het lichaam aan te sluiten anders is de kleur van het masker en het lichaam al snel vlekkerig. Tekening en kleur: Omdat de kweek van de pastel roodkoppapegaaiamadine zich in een sterk experimenteel stadium bevindt is het belangrijk dat de beoordeling met enige coulance wordt uitgevoerd waarbij de liefhebber er op gewezen wordt dat de kwaliteit van de bevedering de kleur en tekeningkwaliteit sterk beïnvloedt.

SL ino-Aqua Algemeen: De bij de wildkleur genoemde keurtechnische aanwijzingen gelden ook voor deze kleurslag. Bij deze mutatie moet gestreefd worden naar een regelmatige reductie van het carotenoïde en de eumelanine kleurstoffen. Tekening: De aflijning van tekening is gelijk als bij de wildkleur. Kleur: Daarnaast is bij de SL ino-aqua roodkoppapegaaiamadine de lichaamskleur soms niet egaal. Dit moet als fout worden aangemerkt. De kleur moet zo egaal mogelijk licht geel zijn.

© Henk de Vos

© Henk de Vos

© Foto van S. Flapper

© Foto van S. Flapper

© Foto van S. Flapper

© Foto van S. Flapper

© Foto van S. Flapper

© Henk Linschoten

© Henk Linschoten

© Henk Linschoten

© Henk Linschoten

© Henk Linschoten

Roodkop Papegaai Amadine

Roodkop Papegaai Amadine

Roodkop Papegaai Amadine